Attention please, attention please...
 
ท่านผู้เปิดอ่านโปรดทราบ ขณะนี้บล็อกของเดี๊ยนได้อัพมาถึงเรื่องของเดือนตุลาคม 2013 เรียบร้อยแล้ว เดี๊ยนเดินทางจากปารีสมาสู่มิวนิคด้วยรถไฟความเร็วสูง TGV และต่อ DB ที่เมืองมันไฮม์ อุณหภูมิขณะนั้นราว 14 องศา เป็นที่ปรารถนาสำหรับเดี๊ยนเป็นอย่างมาก ท้องฟ้าเปิด แสงแดดสดใส แต่เดี๊ยนนั่งน้ำตาไหลด้วยความอาลัยอาวรณ์ฝรั่งเศสมาตลอดทาง...
 
ค่ะ เดี๊ยนลงจากรถไฟที่ München Hauptbahnhof (คือสถานีหลักของเมืองมิวนิคค่ะ) จากนั้นก็ลากกระเป๋าอันแสนหนักไปยังอพาร์ทเมนต์ที่จะใช้ซุกหัวนอนเป็นเวลา 1 เดือน
 
เดี๊ยนจองที่พักทางอินเตอร์เน็ตค่ะ ชื่อว่า Easy Munich ทางเว็บไซต์ http://www.roomorama.com/
ถือว่าเป็นอพาร์ทเมนต์ที่ค่อนข้างใช้ได้เลยค่ะ ราคาถูกสุดแล้วเท่าที่เปรียบเทียบกับที่อื่นๆ ที่อยู่ใจกลางเมืองมิวนิค แต่ก็ยังแพงอยู่ดี เมื่อเทียบกับเมืองอื่นๆ นะคะ (ว่ากันว่ามิวนิคเป็นเมืองที่ค่าครองชีพสูงค่ะ เพราะเป็นเมืองท่องเที่ยว)
 
รีวิวที่พักกันหน่อยดีกว่า... มันก็มีข้อดีและข้อเสียของมันนะคะ พูดปนๆ กันไปแล้วกันค่ะ
ในความรู้สึกเดี๊ยน อย่างแรกทำเลสะดวกค่ะ เดินจาก München Hauptbahnhof แค่ 5 นาที และเดินไม่ถึง 5 นาทีก็ถึงโรงเรียนภาษาแล้ว (เดี๊ยนเรียนที่ DeutschAkademie ค่ะ เหตุผลคือ "ค่าเรียนถูก" 555) และเดินจากโรงเรียนอีกไม่เกิน 5 นาทีก็ถึงแหล่งช็อปปิ้ง มีตลาดขายของสด (โดยเฉพาะผัก) ของชาวตุรกีอยู่ใกล้ๆ ไม่ต้องถ่อไปแบกถึงซูเปอร์ แถมราคาถูกมากด้วย นอกจากนี้ ถ้าเดินไปฝั่งตรงข้ามกับเมืองก็จะถึงสถานที่จัด Oktoberfest เพียงไม่ถึง 10 นาที 
แถวบ้านเดี๊ยนค่ะ ตั้งอยู่บนถนน Landwehrstraße (Landwehr Street) ถ้าเลี้ียวขวาตรงนี้ เดินไปอีก 2 บล็อกก็ถึง Hauptbahnhof แล้วค่ะ
ตามหนุ่มๆ ในชุดพื้นเมืองไปยังงาน Oktoberfest
 
สรุปคือ เดี๊ยนอยู่ที่นี่ ถ้าไม่นับว่าออกเดินทางไปเที่ยวไหนนอกมิวนิคล่ะก็ ไม่ต้องใช้รถเลยค่ะ เดินอย่างเดียว
 
อ้อ เดี๊ยนลืมบอกว่าตอนที่ไปนั้น เป็นช่วง Oktoberfest พอดีค่ะ บรรยากาศคึกคักมาก มีทั้งคนเยอรมันและคนต่างชาติมาเที่ยวกันเยอะ เป็นโชคดีของเดี๊ยน แต่ก็เป็นโชคร้ายของเดี๊ยนเช่นกัน เพราะเมื่อมีคนต่างถิ่นเยอะ เดี๊ยนซึ่งขาวรึก็ไม่ขาว หมวยรึก็ไม่หมวย (หมวยก็ได้ฟระ เทียบกับคนใต้และคนอีสานเดี๊ยนก็คงหมวยกว่าจริงๆ) แววแขกนิดๆ บนใบหน้าไม่ได้ช่วยอะไรเดี๊ยนเลย เพราะย่านนี้มีแต่คนตุรกีที่หน้าแขกกว่า... ใช่แล้วค่ะ หนังหน้าอย่างเดี๊ยนนี่แหละ ถูกเหมารวมว่าเป็นคนจีน!!!
 
เป็นอะไรที่รับไม่ได้สุดๆ... ไม่ใช่เดี๊ยนรังเกียจคนจีนนะ เพราะเดี๊ยนก็เป็นคนไทยเชื้อสายจีนคนหนึ่ง แต่ปฏิกิริยาคนรอบข้าง มันแย่สุดๆ !!! ลองจินตนาการสิคะ เดี๊ยนเพิ่งมาจากฝรั่งเศส ที่ซึ่งใครๆ เห็นก็ทักเดี๊ยนว่า "Are you Japanese? May I help you?" บลาๆๆๆ ต้อนรับอบอุ่นอย่างดีมาก ซึ่งต่อให้เดี๊ยนพูดญี่ปุ่นได้ เดี๊นก็ไม่แอ๊บอ่ะ เดี๊ยนภูมิใจมากว่าเดี๊ยนสวย เดี๊ยนบอกฝรั่งไปเลยว่า "I'm from Thailand :) I'm Thai :)" เพราะเดี๊ยนเชื่อว่าเดี๊ยนประพฤติตัวดีให้คนในชาติภาคภูมิใจได้ (เว้นแต่บางเรื่องที่เป็นวัฒนธรรมที่เดี๊ยนไม่รู้จริงๆ แต่ไม่ค่อยมีนะ เดี๊ยนศึกษามาล่วงหน้าแล้ว) แต่พอเหยียบชานชาลาสถานีหลักมิวนิคปุ๊บ... "Hey, you! Chinese!!!" บ้างล่ะ "หนีห่าว" บ้างล่ะ "Chineseeeee!!! Chineseeee!!! Chineseeeee!!!" บ้างล่ะ "Get out! Chinese!" บ้างล่ะ และอีกหลายๆ การแสดงออก บางคนไม่ถามไม่ไถ่ ตั้งใจมาเดินชน หรือไม่ก็มองตั้งแต่หัวจรดเท้าแล้วเบะปาก นี่ดีนะคะ ยังไม่ถ่มน้ำลายใส่ 
 
แค่ไม่กี่ชั่วโมง ปฏิกิริยาต่างกันลิบลับจริงๆ มันน่าน้อยใจ
จริงๆ แล้วไม่ค่อยน่าแปลกใจเท่าไหร่ ว่าทำไมฝรั่งถึงเหมาว่าเดี๊ยนเป็นคนจีน เพราะช่วงนั้นคนจีนเยอะมากจริงๆ ค่ะ และคนเยอรมันเองก็แยกเชื้อชาติที่แตกต่างของคนเอเชียไม่ออก ที่น่าสงสัยคือ... แม่งไม่รู้จักคนชาติอื่นกันบ้างหรือไงฟระ? คนญี่ปุ่นไปเที่ยว Oktoberfest ก็มีเยอะแยะนะเฟร้ยยยย คนไทยในมิวนิคก็ใช่จะน้อย (มารู้ทีหลังค่ะว่าในสายตาคนเยอรมันนั้น คนไทยคือมนุษย์ผิวคล้ำ หน้าสั้น ดั้งกระชับ แบบคนอีสานบ้านเรา (เป็นใบหน้าแบบที่ฮ็อตฮิตมากในหมู่ชาวเยอรมันค่ะ) เพราะหญิงไทยที่แต่งงานกับคนเยอรมันส่วนใหญ่เป็นคนอีสานค่ะ <<< และที่น่าเจ็บใจอีกอย่างก็คือ เดี๊ยนพยายามอย่างยิ่งยวดที่จะมีผิวคล้ำแดดระหว่างอยู่ในเยอรมนีมากๆ เพราะไม่